تجزیه و تحلیل ترکیب شیمیایی صفحه فولادی مخازن تحت فشار

محتوای کربن در فولاد افزایش می یابد، نقطه تسلیم و استحکام کششی افزایش می یابد، اما انعطاف پذیری و ضربه کاهش می یابد. هنگامی که محتوای کربن از {{0}}.23٪ بیشتر شود، عملکرد جوش فولاد بدتر می شود، بنابراین فولاد ساختاری کم آلیاژ مورد استفاده برای جوشکاری معمولاً از محتوای کربن 0.20 درصد تجاوز نمی کند. محتوای کربن بالا همچنین مقاومت در برابر خوردگی اتمسفر فولاد را کاهش می دهد و فولاد کربن بالا در محوطه هوای آزاد به راحتی زنگ می زند. علاوه بر این، کربن می تواند شکنندگی سرد و حساسیت به پیری فولاد را افزایش دهد.
محتوای کربن فولاد برای مخازن تحت فشار معمولاً نباید بیشتر از 0.25٪ باشد.

در فرآیند فولادسازی برای افزودن سیلیکون به عنوان یک عامل کاهنده و اکسید کننده. اگر میزان سیلیکون فولاد بیشتر از 0 باشد. سیلیکون می تواند به طور قابل توجهی حد الاستیک، نقطه تسلیم و استحکام کششی فولاد را بهبود بخشد، بنابراین به طور گسترده به عنوان فولاد فنری استفاده می شود. هنگامی که 1.0-1.2% سیلیکون به فولاد سازه سکوریت شده اضافه می شود، می توان مقاومت را تا 15-20% افزایش داد. ترکیبی از سیلیکون و مولیبدن، تنگستن، کروم و غیره، اثر بهبود مقاومت در برابر خوردگی و مقاومت در برابر اکسیداسیون را دارد و می تواند فولاد مقاوم در برابر حرارت را تولید کند. فولاد کم کربن حاوی 1-4% سیلیکون، با نفوذپذیری مغناطیسی بسیار بالا، در صنعت برق برای ساخت ورق فولاد سیلیکونی استفاده می شود. افزایش سیلیکون جوش پذیری فولاد را کاهش می دهد.

در فرآیند فولادسازی، منگنز اکسید زدا و گوگرد زدایی خوبی است و فولاد عمومی حاوی {{0}}.30-0.50% منگنز است. هنگامی که بیش از 0.70٪ به فولاد کربن اضافه شود، به عنوان "فولاد منگنزی" در نظر گرفته می شود که نه تنها چقرمگی کافی دارد، بلکه دارای استحکام و سختی بالاتری نسبت به فولاد معمولی است و باعث بهبود خاموش شدن فولاد و بهبود عملکرد پردازش حرارتی می شود. فولاد، مانند فولاد 16Mn، 40٪ بالاتر از نقطه تسلیم A3 است. افزایش محتوای منگنز باعث تضعیف مقاومت خوردگی فولاد و کاهش جوش پذیری می شود.

در شرایط عادی، فسفر یک عنصر مضر در فولاد است که باعث افزایش شکنندگی سرد فولاد، بدتر شدن عملکرد جوش، کاهش انعطاف پذیری و بدتر شدن عملکرد خمشی سرد می شود. بنابراین، مقدار فسفر در فولاد معمولاً کمتر از 0.045٪ است و نیازها برای فولاد با کیفیت بالا کمتر است.

گوگرد نیز در شرایط عادی یک عنصر مضر است. فولاد باعث ایجاد شکنندگی گرم می شود، شکل پذیری و چقرمگی فولاد را کاهش می دهد و باعث ایجاد ترک در هنگام آهنگری و نورد می شود. گوگرد همچنین برای عملکرد جوش مضر است و مقاومت در برابر خوردگی را کاهش می دهد. بنابراین، مقدار گوگرد معمولاً کمتر از {{0}} است.055% و فولاد با کیفیت بالا کمتر از 0.040%. افزودن 0.{6}}.20% گوگرد به فولاد می‌تواند ماشین‌کاری را که معمولاً فولاد برش آزاد نامیده می‌شود، بهبود بخشد.